У гэтага дома два зусім розныя станы.
Увесь інтэр'ер падпарадкаваны лесу за вокнамі - ён задае палітру, адкрытасць прасторы і працу са святлом. На першым паверсе таму ўсё вельмі светлае і ціхае: вялікія вокны, мінімум дэталяў, амаль ніякага візуальнага шуму. Адзіны акцэнт - тэракотавая паліваная плітка на кухонным фартуху. Яе адценне пераклікаецца з хваёвай карой, а глянец ловіць дзённае святло.
Ніжэй знаходзіцца майстар-блок - і тут настрой мяняецца амаль радыкальна. Прастора становіцца цёмнай, глыбокай, з больш шчыльнай атмасферай. Вялікія вокны нікуды не знікаюць, але на такім фоне выгляд за імі ўспрымаецца ўжо зусім інакш: не як частка светлага інтэр'еру, а як асобная карцінка, амаль ілюмінатар.
Тут шмат гульні з адлюстраваннямі і святлом: люстэркі размываюць межы прасторы, сцэнарнае святло выхоплівае асобныя фрагменты, цені пакідаюць частку інтэр'еру недаказанай. А ў цэнтры гэтага сцэнара - вялікая ванная, з якой можна глядзець у лес і літаральна губляць адчуванне часу.
Атрымалася месца для вельмі простага стану: закрыцца ад знешняга свету, нікуды не спяшацца і нейкі час пабыць унутры сябе.
Магчыма вам будуць цікавыя іншыя кірункі і праекты нашай студыі:
